خیلی خیلی سعی کردم امروز چیزی بنویسم که این تاریخ در این دفتر برای همیشه ثبت بشه ولی هرچی بیشتر سعی کردم کمتر ذهنم یاری کرد...

حالا این دوبیت شعر که سالها پیش روز تولد یه رفیق نوشتم پشت یه قاب عکس از خودش که یه هنرمند از روی عکسش با مداد کشیده بود و به عنوان کاودی روز تولدش بهش هدیه دادم و الان نمیدونم هنوز اون رو داره یا نه رو اینجا می نویسم... هدیه ناقابلی از طرف من...

خدای اطلسی ها با تو باشد
پناه بی کسی ها با تو باشد
تمام لحظه های خوب یک عمر
به جز دلواپسی ها با تو باشد

پی نوشت: تولدت مبارک...