سلام

چند وقتی هست که دیگه مطلبی ننوشتم...

اخه می دونید،

از یه جایی به بعد دیگه صحبت کردن هم برای ادم سخت میشه

پناه می بره به نوشتن اما دریغ چرا که

از یه جایی به بعد دیگه نوشتن هم دردی از ادم دوا نمی کنه

بعدش هر کسی می ره دنبال یه چیزی تا شاید مشکل حل بشه

یکی سراغ کتاب

یکی سراغ سیگار

یکی سراغ تنهایی

یکی سراغ غم

یکی هم خودش رو غرق می کنه تو روز مرگی...

ولی دریغ... 

 

پی نوشت: دکتر شریعتی:خدایا تو میدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است چه زجری می کشد ان کس که انسان است و از احساس سرشار است.

برچسبـهـ ـا : ولاشان, علی سعیدی ولاشانی, ولاشون, جمله از خودم

♥ یکشنبه نوزدهم آبان ۱۳۹۸ ساعت 19:54 توسط: علی