سلام

خاطرات همیشه جزء بهترین سرمایه ها بود از نظر من...

مرور خاطرات خوب و بد هر دوشون برام جذاب بود و گاهی من رو ساعت ها در خودش غرق می کرد...

این غفلت و بیرون رفتن از بُعد زمان و مکان بسیار لذت بخش بود...

اما گاهی مرور بعضی از خاطرات خیلی دردناکِ...

این خاطرات آدم رو با خودشون می برن به دنیای شک و تردید...

دنیای امّا و اگرها...

ولی میدونم که بعضی ها از درد هم لذت می برن و من هم سعی میکنم جزء اون آدم ها باشم...

به قول شهید چمران:"درد چیز خوبی است، آدم را یاد خدا می اندازد..."

به هر حال انسان اگر بخواد از زهر عقرب هم اسباب لذت رو فراهم میکنه(پی نوشت 1)

پی نوشت 1: بعضی ها دم عقرب رو جدا می کنن و بعد از خشکاندن درون سیگار می ریزن و استعمال می کنن و معتقدن قدرت نعشگی داره!!!

پی نوشت2: گاهی مرور خاطرات منو به شهر خیال می بره و ذهن خیال پردازم شروع می کنه به وَرجه وورجه و لذتش رو دو چندان می کنه...

پی نوشت 3: نظر شما چیه دوست عزیزم...؟!

برچسبـهـ ـا : علی سعیدی, علی سعیدی ولاشانی, ولاشان, ولاشون

♥ یکشنبه سیزدهم مرداد ۱۳۹۸ ساعت 8:31 توسط: علی