آمدی با چشم خـــود از لای در دیدی که رفت

آمدی آسیمه سر از پشت سر دیدی که رفت

کوچه را با اشـک چشمش آب و جارو زد ولی

بی صدا باریــد و با چشمان تر دیدی که رفت

آن که روزی در هوایــت بال و پر می زد کنون

مثل مرغِ زخمی و بی بال و پر دیدی که رفت

او در این غربـت به جز اینجا کجا دارد مـــگر؟!

شاید امشب را در آغوش پدر دیدی که رفت!

می رود اما دلش را پشت این در جا گذاشت

او دقیقــاً تا که افتاد از نظــــر دیدی که رفت

پی نوشت ۱: ...

پی نوشت ۲: وزن عروضی فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (سومین وزن پرکاربرد در شعر) است ( در تاریخ 28 شهریور 1402 بررسی و اصلاح شد)

پی نوشت 3: ببخشید اگه ناراحتتون کردم...