در هــــوای تو هــــوایـــی بودن از آمـــــال ماست
پـر زدن در آسمـــــانِ چشمت از اقبــــــال ماست
قهوه تلــــخ نگـــاهت، خـــواب شیــــرین را گرفت
خواب شیــرین، در میان بیستـــون در فال ماست
دانه ای جــو، دانه ای گنــدم، اگـــر شد سهم ما
خوشه ای از گیسوانت حسـرت هر سال ماست
راه ابــــریشم که از بالای چــــشمت مـــــی رود
امتــــداد راه نـــــور و فـــومن و خلخــــال ماست
پیـچ و خــــم دارد اگـــر این راه و ما هـــم نابلـــد
در عـــــوض خیــــر دعای مادران دنبــــال ماست
توبـــه کــــــردیم از نشستن زیـــر چتــــرِ تو ولی
این دل شیــــدا و نا فرمـــان پی اغفـــال ماست
تو اگـــر رفتی و قلــــب ما اگـــر در هم شکست
چینی ما نازک است و این هم از اِشکال ماست

پی نوشت ۱: امیدوارم خوشتون بیاد...
پی نوشت ۲: ...
پی نوشت 3: در تاریخ 27 آبان 1402 وزن شعر بررسی شد. وزن شعر ( فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن(سومین وزن پرکاربرد)) می باشد
برچسبـهـ ـا : درد دل, شعر از خودم, رفیق