کودکی را از کفم ناگه ربودی روزگار
نوجوانی و طراوت را ربودی روزگار
طی شد ایام جوانی از پی یک عشق خام
پیری و تنهایی و غم هدیه کردی روزگار

پ ن:سخت نگیر که سخت میگذره عزیزم...
برچسبـهـ ـا : علی سعیدی, شعر از خودم
♥ سه شنبه دهم مرداد ۱۳۹۶ ساعت 15:21 توسط: علی