رفیق

یه رفیق برای هرکس بخواد دیگه تنها نباشه


در برگ ریز پاییز، ما دل به باد دادیم
عاشق شدیم و هربار، تاوان زیاد دادیم

هر برف در زمستان، ما را قضاوتی کرد
سرما و محنت اش را، آسان زِ یاد دادیم

باشد که در بهاران، برگی دِگر بر آید
چون جان و دین و‌ دل را، بر اِنْ یَکاد دادیم

آید تَموز تا عشق، در دل ثمر نشیند
اما دریغ چون عمر ، دیگر به باد دادیم

پی نوشت1: باز هم دلی نوشتم، نه علمی...

پی نوشت2: نظرتون برام مهم و ارزشمندِ... ممنون که دریغ نمی کنید...


برچسبـهـ ـا : علی سعیدی, شعر از خودم, رفیق
♥ یکشنبه نهم آبان ۱۴۰۰ ساعت 8:53 توسط: علی