بچه که بودیم آرزو داشتیم زود بزرگ بشیم...

وقتی به بزرگتر ها می گفتیم

بعضی می گفتن آفرین... سعی کن زود بزرگ بشی...

بعضی ها شون می گفتن کاش ما دوباره برمی گشتیم به بچگی

و بعضی هاشون یه نفس عمیق و یه دست رو سر مون می کشیدن...

حالا چی میخواستن بگن و نگفتن خدا می دونه...

اما به ندرت هم بودن کسایی که آروم در گوشم گفتن کاش زودتر تموم بشه...

نمی دونم اگه یه روز من خواستم جواب بدم باید دروغ بگم، افسوس برگشتن رو بخورم، سکوت کنم یا راستش رو بگم...

البته یه نکته ای هم این وسط هست، و اون هم اینکه این دروغ و راست برای بعضی ها کاملا برعکسِ...

یعنی راستِ ما برای بعضی ها دروغِ و دروغ ما برای بعضی ها کاملاً راستِ...

احتمالاً باز هم مثل خیلی وقتها راستش رو بگم ولی از طرفی هم چون ادم امیدواری هستم براش بگم که فقط هر دوره از زندگیت رو زندگی کن... بقیه اش درست میشه...